Duurzaamheidsclaims in de webshop: strengere EU-regels vanaf 27 september

Wie in zijn webshop nog gemakshalve “eco” of “klimaatneutraal” op een productpagina zet, kan die gewoonte binnenkort beter loslaten. Vanaf 27 september 2026 gelden in de hele Europese Unie strengere regels voor duurzaamheidsclaims richting consumenten, en die datum nadert snel. Voor veel webwinkeliers klinkt het misschien als een ver bureaucratisch verhaal uit Brussel, maar de gevolgen landen recht op de eigen productpagina, in de nieuwsbrief en op de socialmediakanalen van de winkel.

Wat de EmpCo richtlijn precies regelt

De regels komen uit de Europese richtlijn 2024/825, beter bekend als de EmpCo richtlijn, voluit Empowering Consumers for the Green Transition. Lidstaten moesten de regels uiterlijk 27 maart 2026 in nationale wetgeving hebben omgezet, zo meldt overheidsloket Ondernemersplein, en vanaf 27 september 2026 zijn de verplichtingen bindend voor elk bedrijf dat producten of diensten aan consumenten in de EU aanbiedt. Dat geldt voor de kleinste eenmanszaak met een webshop net zo goed als voor een multinational, en het maakt daarbij niet uit of de duurzaamheidsclaim op de website staat, in een advertentie, op de verpakking of in een folder.

Geen vage termen meer zonder bewijs

Voor webwinkeliers is de kern simpel te omschrijven, ook al is de uitwerking dat niet. Algemene termen als duurzaam, groen, eco en milieuvriendelijk mogen straks niet meer zomaar op een website, in een nieuwsbrief of op een productkaart staan. Ze moeten aantoonbaar onderbouwd zijn met concrete, controleerbare informatie. Misleidende duurzaamheidsclaims worden verboden, en zelfbedachte duurzaamheidskeurmerken die een ondernemer even snel zelf heeft ontworpen, mogen er niet meer bij. Alleen betrouwbare, onafhankelijke labels blijven toegestaan, bijvoorbeeld keurmerken die berusten op een transparant certificeringssysteem in plaats van op een logo dat een webwinkel zelf op de site heeft gezet.

Toezicht ligt bij de ACM

Zodra de regels vanaf eind september gelden, kan de toezichthouder handhaven. In Nederland is dat de Autoriteit Consument en Markt, die controleert of duurzaamheidsclaims kloppen en bij overtreding boetes kan opleggen. Voor een webwinkelier die weleens losjes met het woord duurzaam omgaat, verandert er dus meer dan alleen een tekstregel op de website. Een winkelier die kledingstukken verkoopt als “eco collectie” zonder dat daar een onderbouwing achter zit, loopt straks een reëel risico, ook al voelde het jarenlang als een onschuldige marketingterm. Precies die gewenning maakt de overgang lastig: veel ondernemers gebruiken zulke woorden niet uit kwade wil, maar omdat concurrenten het ook doen en niemand er eerder naar vroeg.

Wat webwinkeliers nu al kunnen doen

Er is nog een paar weken de tijd, en die is te gebruiken. Het loont om de eigen website, productbeschrijvingen en advertentieteksten door te lopen en per duurzaamheidsclaim te bekijken of daar bewijs voor is, of dat de tekst beter aangepast of geschrapt kan worden. Ook toekomstbeloftes zoals klimaatneutraal in een bepaald jaar vallen onder de nieuwe regels en vragen om een realistisch, verifieerbaar plan in plaats van een goedbedoelde belofte. Voor de gemiddelde webwinkelier is dit geen reden tot paniek, wel een concrete aanleiding om deze maand nog eens kritisch naar de eigen marketingtaal te kijken. Wie twijfelt of een claim overeind blijft, kan die het beste toetsen aan één simpele vraag: is er ergens een document, meting of certificaat dat de bewering staaft, of is het vooral een gevoel dat goed verkoopt.