PPWR verplicht sinds 12 augustus, maar Verpact drukt op de pauzeknop

Sinds 12 augustus geldt de Europese verpakkingsverordening PPWR voor elke webshop die pakketten verstuurt, groot of klein. Een uitzondering voor kleine verkopers bestaat niet. Wie dacht dat deze regelgeving vooral iets was voor grote fabrikanten van chips en shampoo, komt bedrogen uit: ook de doos met opvulmateriaal die bij een bestelling op de mat valt, telt volledig mee.

Wat er nu al moet

De verordening hanteert een ruime definitie van verpakking: alles wat een product bevat, beschermt, bundelt of vervoert. Dat betekent dat niet alleen de verzenddoos meetelt, maar ook opvulmateriaal, tape en labels. Vult een webwinkelier de eigen dozen met tape en vulmateriaal, dan geldt diegene in de praktijk als fabrikant van die verpakking, met alle verplichtingen van dien. Zo moet er een EU-conformiteitsverklaring liggen met bijbehorende technische documentatie, vijf jaar te bewaren, en moeten naam en postadres van de verantwoordelijke partij op of bij de verpakking staan. Daarnaast moeten bedrijven zich in elk land waar ze verkopen registreren voor uitgebreide producentenverantwoordelijkheid. Voor de materialen zelf gelden grenzen aan zware metalen als lood, cadmium en kwik, en verpakking die met voedsel in aanraking komt mag geen PFAS meer bevatten. Toezicht ligt bij de Inspectie Leefomgeving en Transport, die bij overtreding een bestuurlijke boete kan opleggen.

Verpact drukt op de pauzeknop

Toch is niet alles uitgekristalliseerd. Op 22 juli, kort voor de wet inging, kondigde producentenorganisatie Verpact aan een pas op de plaats te maken voor drie specifieke categorieën: verzendverpakking, serviceverpakking en primaire productieverpakking. De kern van het probleem zit in één simpele vraag die nog niet eenduidig te beantwoorden is: wie geldt eigenlijk als fabrikant van dit soort verpakking? Van dat antwoord hangt af wie de volumes moet opgeven, wie de conformiteitsverklaring opstelt en wie uiteindelijk de rekening betaalt. Zolang die duidelijkheid ontbreekt, vraagt Verpact bedrijven om voor deze drie categorieën gewoon de huidige Nederlandse werkwijze aan te houden. Dat voorkomt op korte termijn verwarring en een ongelijk speelveld ten opzichte van webwinkels in andere Europese landen.

Geen vrijbrief voor later

Wie nu achterover leunt, moet wel opletten. Verpact zelf waarschuwt dat een latere uitleg van de Europese Commissie met terugwerkende kracht tot 12 augustus kan gelden. De pauzeknop is dus geen definitieve vrijstelling, eerder een noodgreep tot Brussel klare taal spreekt. Voor verzendverpakking, serviceverpakking en primaire productieverpakking kan een webwinkelier de huidige gang van zaken vooralsnog aanhouden. Voor het overige, van etikettering tot de EPR-registratie, geldt de wet al onverkort.

Wat te doen als webwinkelier

Verstandig is om nu al na te gaan of naam en adres correct op de verzenddoos staan en of de eigen leverancier van dozen en vulmateriaal iets weet te vertellen over een conformiteitsverklaring. Ondertussen loont het de moeite om berichtgeving van Verpact in de gaten te houden, want zodra de Europese Commissie meer duidelijkheid geeft over wie als fabrikant geldt, kan de tijdelijke rust zomaar omslaan in een inhaalslag. Beter nu alvast een dossier bijhouden dan achteraf documentatie moeten reconstrueren.