Nieuwe Europese regels maken ook webwinkels aansprakelijk voor gebrekkige producten
Een webwinkelier die een goedkope blender van een onbekende fabriek doorverkoopt, gaat er meestal van uit dat hij slechts de tussenpersoon is. Vanaf 9 december 2026 is dat niet meer zo vanzelfsprekend. Dan moet Nederland een herziene Europese richtlijn over productaansprakelijkheid in de wet hebben verwerkt, en die bepaalt scherper wie opdraait voor schade door een gebrekkig product. Niet alleen de fabrikant staat straks in de vuurlinie, onder voorwaarden kan ook de verkoper zelf worden aangesproken.
Wat er per 9 december verandert
De nieuwe regels komen uit Europese richtlijn 2024/2853, die eind 2024 in werking trad en nu via een wijziging van de Boeken 6 en 7 van het Burgerlijk Wetboek in Nederlands recht wordt omgezet. Het wetsvoorstel ging begin 2026 naar de Tweede Kamer en is daarna ook door de Eerste Kamer behandeld. De kern van de wijziging: een consument die schade lijdt door een gebrekkig product, hoeft straks niet meer per se de fabrikant op te sporen om een schadevergoeding te krijgen. Is die fabrikant niet te achterhalen, dan kan de verkoper of distributeur aansprakelijk worden gehouden, en dat kan dus ook een Nederlandse webshop zijn die het artikel gewoon heeft doorverkocht. De regels gelden voor producten die op of na 9 december 2026 voor het eerst op de markt komen, oudere producten vallen nog onder het huidige recht.
Opvallend is ook dat software en AI-systemen voortaan nadrukkelijk als product worden gezien. Een slim apparaat dat door een storende update defect raakt, valt dus straks net zo goed onder de aansprakelijkheidsregels als een kapotte föhn of een ontplofte powerbank. Dat raakt webwinkels die zelf slimme apparatuur of apps bij hun producten aanbieden harder dan ze misschien beseffen.
Platforms kunnen ook meebetalen
Niet alleen de verkopende webshop krijgt een grotere verantwoordelijkheid. Ook onlineplatforms kunnen onder bepaalde voorwaarden aansprakelijk worden gesteld, bijvoorbeeld wanneer zij een doorslaggevende rol spelen bij het aanbieden van het product aan de consument en de echte verantwoordelijke partij niet binnen een maand kan worden aangewezen. Voor webwinkeliers die via een marktplaats verkopen, of die juist producten van derden op hun eigen site aanbieden, is dat geen kleine bijzaak. Wie zijn inkoop niet op orde heeft, loopt sneller tegen een claim aan die eigenlijk bij de fabrikant thuishoort.
Volgens de Consumentenbond, die over het wetsvoorstel heeft meegedacht, ligt het zwaartepunt van de nieuwe regeling nog altijd bij de producent: een verkoper wordt in de meeste gevallen gevrijwaard, tenzij hij het gebrek kende, beloofde dat het er niet was, of de identiteit van de fabrikant niet kan of wil geven. Precies dat laatste punt maakt de regeling voor webwinkels die buiten de EU inkopen extra relevant. Zonder bekende fabrikant valt die vrijwaring namelijk weg.
Wat een webwinkelier nu al kan doen
Begin december 2026 klinkt nog ver weg, maar wie regelmatig bij een nieuwe leverancier inkoopt, doet er goed aan nu al orde op zaken te stellen. Leg vast wie de fabrikant en de importeur van een product zijn en bewaar die gegevens goed, want dat is precies de informatie die een gedupeerde klant straks kan opvragen. Een zorgvuldig bijgewerkte pagina met algemene voorwaarden hoort daarbij, net als een helder beleid rond garantie: aansprakelijkheid wegschrijven in de voorwaarden werkt namelijk niet, dat mag wettelijk gewoon niet.
Dat raakt ook aan een onderwerp waarmee veel webwinkels al worstelen: wat klanten precies mogen verwachten als een product een gebrek vertoont. In een eerder artikel over garantie bij gebreken kwam al naar voren dat onduidelijkheid daarover vaak tot discussies leidt, en diezelfde onduidelijkheid wordt met de nieuwe aansprakelijkheidsregels alleen maar duurder. Ook de recent verplichte EU-garantielabels passen in dat plaatje: Brussel wil dat consumenten op meer plekken in het aankoopproces precies weten waar ze aan toe zijn, en dat geldt straks ook voor de vraag wie aansprakelijk is als het misgaat.
Precies op dat soort wettelijke verplichtingen rond online verkoop toetst Webshop Keurmerk de webwinkels die zich aanmelden. De stichting bestaat sinds 2001 en telt inmiddels meer dan 10.000 aangemelde webwinkels, die naast die toetsing ook gratis en onbeperkt klantbeoordelingen kunnen verzamelen. Voor een webwinkelier die nu toch al zijn voorwaarden en leveranciersadministratie doorloopt, is dat een moment om ook meteen te checken of de rest van de wettelijke verplichtingen op orde is.
Geen reden voor paniek, wel voor een checklist
De meeste webwinkeliers zullen door deze wetswijziging niet van de ene op de andere dag in een rechtszaak verwikkeld raken. Voor wie met bekende, traceerbare leveranciers werkt, verandert er in de praktijk weinig: de fabrikant blijft dan het eerste aanspreekpunt. Maar voor webshops die producten inkopen bij wisselende leveranciers buiten de EU, zonder vaste afspraken over contactgegevens en garanties, is 9 december 2026 een datum om in de agenda te zetten. Het is de deadline waarop onwetendheid over de herkomst van een product opeens een stuk duurder kan worden.